English


همه كتاب ها

كتاب هاي منتشر شده توسط دانشگاه

پديده خود ايمني و بيماريهاي گوش(اتوايميونولوژي)

نويسندگان: دكتر محمد حسن خالصي
سال انتشار: 1382
تعداد صفحات: 226
ISBN: 964-7445-31-8
قيمت: 25000 ريال

فهرست مطالب:

  • فصل1- بيولوژي دستگاه ايمني
  • فصل2- ايمونولوژي گوش مياني
  • فصل3- ايمونولوژي گوش داخلي
  • فصل4-بيماريهاي اتو ايميون
  • فصل5- بيماريهاي اتو ايميون سيستميك با تظاهر كم شنوائي
  • فصل6-تست هاي تشخيصي در بيماريهاي ايمونولوژيك سيستميك و بيماريهاي اتو ايميون گوش داخلي
  • فصل7- درمانهاي ايميونوساپرسيو در بيماريهاي اتو ايميون
  • فصل8- بيماري گوش داخلي با منشاء اتو ايميون

چكيده:
ساختار اصلي سيستم ايمني حيوان به نحوي است كه شرايط عادي در مقابل عناصر سازنده خود بدون واكنش است بعبارت ديگر مكانيسم هاي ايمني طوري است كه بدن اجزاء خودي را تحمل ميكند و غير خودي را از بين مي برد. گاهي اين مكانيسم تحمل شكسته ميشود و منجر به پاسخ ايمني هومورال ويا سلولي در مقابل عناصر خودي ميگردد.
در بسياري موارد اين واكنشهاي ايمني بوجود ميآيند، اما هيچگونه ضايعه و يا بيماري ايجاد نمي كنند. اما در بعضي شرايط وجود آنها باعث آسيبهاي نسجي و بيماريهاي اتو ايميون مي گردد. طيف وسيعي از بيماريهاي اتو ايميون بدين ترتيب ايجاد شده اند. در يك سمت اين طيف بيماريهاي اتو ايميون مختص عضو قرار دارند كه در آنها اتو آنتي بادي منحصراً عليه عناصر و اجزاء آن عضو عمل ميكند. نمونه اين گونه، بيماريGraves و بيماريHashimoto است. در طرف ديگر طيف، بيماريهاي اتو ايميون غير وابسته به عضو واقع اند كه در آنها بيماري منحصر به يك عضو نمي باشد. نمونه اين گروه كه بيماري هاي اتو ايميون سيستميك نيز ناميده ميشود، بيماري لوپوس اريتماتوز منتشر (SEL ) است.
بين اين دو گروه بيماريهائي هستند كه در آنها ضايعه در يك عضو خاص متمركز است. اما آنتي بادي (اتو آنتي بادي) مختص آن عضو نمي باشد. نمونه اين گونه، بيماري سيروز اوليه صفراوي است، كه در آن مجاري صفراوي هدف اصلي است، اما آنتي بادي عليه ما يتوكندريها است كه در همه سلولهاي بدن وجود دارند. بيماري وابسته به اتو ايميونيتي در گوش جايگاهي نزديك به بيماريهاي شناخته شده ويژه عضو در اين طيف دارد. گرچه ابهاماتي در اين زمينه موجود است.
در گيري گوش بخصوص گوش داخلي در جريان بيماريهاي اتو ايميون سيستميك از گذشته دوري مشا هده شده بود. اما ابتلا به آن بعنوان تنها عضو مبتلا ابتدا در 1958 توسط Lehnhardt و سپس در 1979 بوسيله Mc Cabe مورد توجه قرار گرفت. از آن تاريخ به بعد مطالعات و تحقيقات بسيار فراواني در زمينه ايميونوپاتولوژي و به ويژه شناخت آنتي ژن هدف در اين بيماري بعمل آمده است.







پديده خود ايمني و بيماريهاي گوش(اتوايميونولوژي)

اداره ی انتشارات و علم سنجی دانشگاه علوم پزشکی تهران